เครื่องพิมพ์ความร้อนสำหรับสเตนซิลรอยสัก: DPI ความเข้ม Bluetooth และ A4 เทียบกับ A3

คู่มือเลือกความละเอียด ความเข้ม การพิมพ์ไร้สาย และขนาดกระดาษสำหรับสถานีพกพา งานขนาดใหญ่ และสตูดิโอที่ใช้เครื่องร่วมกัน

ATTO TATTOO 3 นาทีในการอ่าน
ATS Wireless Portable Tattoo Stencil Printer

เลือก เครื่องพิมพ์ความร้อนไร้สาย ATS A4 คู่กับ กระดาษถ่ายลายความร้อน A4 ที่เข้ากันได้ 20 แผ่น สำหรับงานตัวอักษรและลายขนาดเล็กที่พิมพ์จากโทรศัพท์ แท็บเล็ต หรือคอมพิวเตอร์ เลือก เครื่องพิมพ์ความร้อนไร้สาย ATTO A3 คู่กับ กระดาษถ่ายลาย A3 ที่เข้ากันได้ 20 แผ่น เมื่อเส้นรอบรูปที่กว้างกว่าและจุดกำหนดตำแหน่งสามารถอยู่บนกระดาษแผ่นเดียวในขนาดใช้งานจริง ขนาดที่ใหญ่ขึ้นมีประโยชน์เมื่อช่วยให้เส้นสำคัญไม่ขาดตอนหรือรวมจุดอ้างอิงหลายจุดไว้บนแผ่นเดียว

สเตนซิลที่อ่านง่ายขึ้นอยู่กับสามขั้นตอนที่ตรวจแยกกันได้ ไฟล์ต้องเก็บรายละเอียดในขนาดที่ต้องการ เครื่องพิมพ์และกระดาษต้องถ่ายทอดรายละเอียดลงบนแผ่น และการถ่ายลายต้องรักษาตำแหน่งกับความต่อเนื่องของเส้น คู่มือนี้อธิบายสองขั้นตอนแรกและช่วยเลือกอุปกรณ์ตามลายที่พิมพ์จริง

ในหน้านี้

เลือกเครื่องพิมพ์ตามลายที่พิมพ์

กำหนดพื้นที่ที่ต้องใช้

วัดลายในทิศทางที่จะพิมพ์ รวมเส้นสำคัญด้านนอก จุดจัดแนว และขอบว่างสำหรับจับกระดาษ วิธีนี้ช่วยระบุพื้นที่ที่ต้องใช้จริง ชื่อละเอียดอาจพอดีกับ A4 แต่เส้นง่าย ๆ สำหรับหัวไหล่อาจต้องใช้ A3 เพราะปลายเส้นกับจุดอ้างอิงอยู่ไกลกัน ตรวจทั้งสองแกนในหน้าตัวอย่างก่อนเปรียบเทียบเครื่อง

กำหนดเส้นที่ต้องต่อเนื่อง

รอยต่อที่วางแผนไว้ใช้ได้ดีเมื่อสองส่วนพบกันในบริเวณโล่ง แต่การต่อผ่านตัวอักษรบางหรือเส้นโค้งยาวต้องให้มุมและตำแหน่งตรงกัน เลือกเส้นที่ต้องต่อเนื่องที่สุดก่อนซื้อ กระดาษที่กว้างขึ้นมีประโยชน์หากรองรับเส้นได้ทั้งเส้นและลดรอยต่อที่จัดยาก ถ้าลายแบ่งเป็นองค์ประกอบย่อยอิสระได้เอง A4 ยังเป็นขนาดหลักได้

เปรียบเทียบตัวเลือก ATTO ตามเกณฑ์เดียวกัน

เกณฑ์เลือก ATS Wireless A4 เครื่องพิมพ์ความร้อนไร้สาย ATTO A3
ขนาด กระดาษถ่ายลายความร้อน A4 ที่เข้ากันได้ กระดาษถ่ายลายความร้อน A3 ที่เข้ากันได้
งานหลัก ตัวอักษร เส้นรอบรูปขนาดเล็กถึงกลาง และสถานีงานกะทัดรัด ลายกว้างที่มีองค์ประกอบต่อเนื่องในขนาดใช้งานจริง
การเชื่อมต่อที่ยืนยันแล้ว Bluetooth จากโทรศัพท์หรือแท็บเล็ต และ USB จากคอมพิวเตอร์ พิมพ์ลายขนาดกว้างแบบไร้สาย
กระดาษชุดแรก A4 จำนวน 20 แผ่นสำหรับทดสอบ A3 จำนวน 20 แผ่น จัดส่งแบบไม่มีกล่อง
การเติมสต็อก A4 จำนวน 100 แผ่นสำหรับงานพิมพ์บ่อย A3 จำนวน 100 แผ่นสำหรับงานขนาดใหญ่บ่อย
อุปกรณ์ถ่ายลาย เจลถ่ายลาย ATTO 125 มล. ใช้ตามฉลาก เจล 125 มล. แบบเดียวกัน สั่งแยก
สิ่งที่ตรวจในงานพิมพ์ทดสอบครั้งแรก เส้นบางที่ชัดและระยะระหว่างจุดอ้างอิงที่วัดแล้ว รายละเอียดหลักและจุดวางลายอยู่บนแผ่นเดียวที่วัดแล้ว

DPI ของหัวพิมพ์ความร้อนหมายถึงอะไร

แยกระยะระหว่างจุดตามสเปกออกจากขนาดของภาพ

DPI คือจำนวนจุดที่กำหนดตำแหน่งได้ต่อนิ้ว หัวพิมพ์ความร้อนแบบเส้นใช้แถวของชิ้นส่วนให้ความร้อนเพื่อสร้างจุดตามแนวขวางของแผ่น แล้วเลื่อนกระดาษเพื่อสร้างแถวถัดไป จึงมีทั้งแนวขวางและแนวป้อนกระดาษ เส้นโค้งบางและเส้นทแยงเกี่ยวข้องกับทั้งสองแนว ตัวเลข DPI ในแค็ตตาล็อกเพียงอย่างเดียวไม่ได้บอกว่าเส้นจะชัดเพียงใดหลังผ่านเครื่องพิมพ์ ไดรเวอร์ และกระดาษ

หัวพิมพ์สมมติ 203 DPI มีระยะจุดตามสเปกราว 0.125 มม. เพราะ 25.4 มม. หารด้วย 203 ได้ประมาณ 0.125 มม. ส่วน 300 DPI มีระยะราว 0.085 มม. ตัวอย่างนี้อธิบายโครงสร้างตารางจุด ในงานจริงให้ตรวจว่าเส้นและช่องว่างยังแยกกันบนแผ่นทดสอบหรือไม่ รายละเอียดที่กว้างเพียงหนึ่งจุดตามสเปกใช้เป็นเกณฑ์ตรวจรับได้ยาก เพราะความกว้างที่เห็นยังขึ้นกับภาพราสเตอร์ ตำแหน่งภาพ และการตอบสนองต่อความร้อน

แยกพิกเซลต่อนิ้วของไฟล์ออกจาก DPI ของเครื่อง

ส่วนที่ยาว 100 มม. มีขนาดจริงราว 3.94 นิ้ว ในภาพราสเตอร์ 300 พิกเซลต่อนิ้ว ส่วนนี้ใช้ประมาณ 1181 พิกเซล การส่งออกความกว้างจริงเท่าเดิมโดยเพิ่มพิกเซลทำให้มีข้อมูลมากขึ้น แต่เครื่องยังจัดลายลงบนตารางของตัวเอง การขยายภาพเล็กด้วยการคำนวณพิกเซลเพิ่มอาจสร้างค่าบริเวณขอบโดยไม่ทำให้เส้นเดิมคมขึ้น เริ่มจากต้นฉบับที่ชัดหรือเก็บเวกเตอร์ไว้จนต้องแปลงเป็นราสเตอร์

ตรวจขอบเส้นทั้งสองทิศทาง

เส้นทแยงพาดตารางจุดเป็นขั้น บนเส้นโค้งตื้น ช่องว่างระหว่างรายละเอียดอาจแคบลงไม่เท่ากัน ทดสอบด้วยมุมและระยะจากลายจริง เส้นตั้งเส้นเดียวไม่ได้บอกมากนักว่ากิ่งโค้งบางหรือเส้นคู่ใกล้กันจะออกมาอย่างไร จัดเส้นโค้งเดียวกันสองทิศทางโดยใช้ขนาดเท่ากัน หากรายละเอียดหายเพียงทิศเดียว ให้ตรวจภาพราสเตอร์และตำแหน่งบนแผ่นก่อนเปลี่ยนเลย์เอาต์ทั้งหมด

ค่าหรือข้อสังเกต อธิบายอะไร วิธีตรวจในสตูดิโอ ช่วยตัดสินใจเรื่องใด
ความหนาแน่นพิกเซลของต้นฉบับ จำนวนข้อมูลภาพที่มีในขนาดเป้าหมาย เทียบขนาดส่งออกกับระยะจริง ส่งออกใหม่จากต้นฉบับหากภาพหยาบ
DPI ตามสเปก ตารางจุดที่ระบุตำแหน่งได้ ใช้ข้อมูลผู้ผลิตที่ยืนยันสำหรับรุ่นนั้น เปรียบเทียบเครื่องหลังจับคู่ขนาดและขั้นตอนทำงาน
ความกว้างของเส้นบาง ความกว้างที่เห็นบนแผ่นจริง เทียบเส้นตรง เส้นโค้ง และเส้นทแยง เลือกเส้นสเตนซิลที่อ่านได้ในขนาดจริง
ช่องว่างระหว่างเส้น ระยะระหว่างเส้นพิมพ์สองเส้น ตรวจเส้นขนานที่อยู่ชิดและช่องในตัวอักษร ตัดสินใจว่าจะลดรายละเอียดหรือเพิ่มระยะ
สเกลพิมพ์ ขนาดจริงของแผ่นทดสอบ วัดจุดอ้างอิงทั้งสองแกน แก้เลย์เอาต์หรือสเกลก่อนถ่ายลาย

ความเข้มของงานพิมพ์และการตอบสนองของกระดาษ

ทำความเข้าใจการส่งผ่านความร้อน

หัวพิมพ์ทำงานทีละตำแหน่งขณะที่กระดาษเคลื่อน กระดาษที่เข้ากันได้ตอบสนองในบริเวณนั้นและสร้างเส้นรอบรูปสำหรับตรวจและถ่ายลาย การควบคุมไฟฟ้า ระยะพัลส์ การป้อน การสัมผัส และการตอบสนองของกระดาษล้วนมีผล ระยะระหว่างจุดกับความเข้มของรอยที่จุดใดจุดหนึ่งเป็นคนละค่า ตารางละเอียดขึ้นช่วยกำหนดตำแหน่งย่อยขึ้น ส่วนการปรับความเข้มเปลี่ยนลักษณะของจุดเดิม

ตรวจช่องว่างก่อนเพิ่มความเข้ม

หากระบบมีตัวปรับความเข้ม ให้เลือกค่าต่ำที่สุดที่ทดสอบแล้วและยังเห็นทั้งเส้นกับช่องว่างข้างกันในแสงทำงานปกติ เปรียบเทียบรายละเอียดเดิมบนกระดาษเดิมด้วยค่าที่ใกล้กันสองค่าเมื่อทำได้ เส้นจางอาจชัดขึ้น แต่ช่องแคบอาจปิดเมื่อขอบทั้งสองเข้มขึ้น เลือกแผ่นทดสอบที่อ่านได้ทั้งเส้นและช่องว่าง โดยเฉพาะบริเวณที่สองเส้นอยู่ชิดกัน

ใช้กระดาษและตำแหน่งเดิมในการเปรียบเทียบ

รอยจางบนกระดาษแผ่นเดียวอาจมาจากกระดาษหรือการป้อน ลองพิมพ์ช่วงสั้นบนกระดาษใหม่ที่เข้ากันได้ก่อนเปลี่ยนหลายปัจจัย หากจางซ้ำ ให้จัดแบบทดสอบเดียวกันไว้กลางแผ่นและที่ตำแหน่งต้องสงสัย เครื่องหมายเหมือนกันช่วยดูว่ารอยจางเคลื่อนตามลายหรือคงอยู่ที่เดิม ตรวจแผ่นก่อนถ่ายลาย หากแผ่นชัดแต่ลายที่ถ่ายจาง ให้ตรวจการวางแผ่น

รูปแบบการทดสอบ สิ่งที่เปลี่ยน สิ่งที่คงเดิม วิธีอ่านผล
ความเข้มสองระดับเมื่อปรับได้ ครั้งละหนึ่งค่า ไฟล์ ตำแหน่ง ขนาดกระดาษ และวิธีส่งพิมพ์ เลือกแผ่นที่เส้นชัดและช่องว่างยังเปิด
พิมพ์ซ้ำบนกระดาษใหม่ กระดาษหนึ่งแผ่น ชนิดกระดาษที่เข้ากันได้ ภาพ และตำแหน่งเดิม ผลที่ชัดขึ้นสนับสนุนการใช้ขนาดเดิมต่อ
ตรงกลางและริมแผ่น ตำแหน่งของเครื่องหมายที่เหมือนกัน ลาย สเกล และกระดาษ ตำแหน่งที่จางซ้ำเป็นตัวอย่างให้ฝ่ายสนับสนุน
เส้นบางกับเส้นหนาสำหรับเทียบ ความกว้างของเส้นหนึ่งเส้น ตำแหน่งและกระดาษเดิม หากเส้นหนายังอยู่ ให้จำกัดการตรวจที่รายละเอียดบาง
กระดาษและเส้นที่ถ่ายลายแล้ว ขั้นตอนทำงาน เครื่องหมายและสเกลเดิม หากเกิดปัญหาหลังพิมพ์ ให้ตรวจขั้นตอนถ่ายลาย

เตรียมเลเยอร์สเตนซิลให้พร้อมพิมพ์

กำหนดหน้าที่ของแต่ละเส้น

เก็บภาพเต็มเป็นต้นแบบแล้วสร้างเลเยอร์สเตนซิลแยก ใส่เงารูปร่าง ส่วนซ้อนที่ตั้งใจ ขอบหลัก และรายละเอียดที่ต้องวางแม่นยำ สำหรับภาพเหมือนหรือลายลงเงา ให้เก็บเฉพาะเส้นรอบรูปและจุดภายในที่ใช้วางลาย ขอบเงามากเกินไปอาจบังตา ขากรรไกร หรือจุดสำคัญอื่น เทียบเลเยอร์ที่ลดรายละเอียดกับภาพเต็มและเก็บภาพอ้างอิงไว้ที่สถานีงาน

ทดสอบรายละเอียดที่เล็กที่สุดพร้อมบริบท

เส้นที่ชัดเมื่ออยู่เดี่ยวอาจอ่านยากเมื่ออยู่ระหว่างอีกสองเส้น ตัดช่วงสั้นจากลายจริงและพิมพ์พร้อมเครื่องหมายข้างเคียงในขนาดสุดท้าย งานตัวอักษรควรรวมช่องภายในและระยะที่แคบที่สุด งานลายประดับให้เลือกช่วงที่เส้นชิดขึ้น งานภาพเหมือนให้เลือกจุดที่หลายขอบมาบรรจบ มองจากระยะทำงานก่อน แผ่นที่ใช้ได้ควรทำให้มองเห็นรายละเอียดในฐานะส่วนหนึ่งของลายเต็ม

ควบคุมสเกลและทิศทางโดยตั้งใจ

กำหนดขนาดใช้งานในไฟล์และตรวจขนาดหน้ากระดาษในวิธีส่งพิมพ์ ใส่จุดอ้างอิงที่วัดได้สองจุดในแผ่นแรก หากเปลี่ยนขั้นตอนพิมพ์ลายไม่สมมาตรหรือตัวอักษร ให้ถ่ายลายช่วงสั้นบนวัสดุฝึกสังเคราะห์ที่เหมาะสมเพื่อตรวจทิศทาง การกลับภาพหนึ่งครั้งในไฟล์ที่อนุมัติแล้วติดตามง่ายกว่าการใช้ภาพกลับร่วมกับการตั้งค่าที่ไม่แน่นอน ใช้ไฟล์ตรวจแล้วไฟล์เดิมเพื่อรักษาขนาดและทิศทาง

พิมพ์ผ่าน Bluetooth และ USB

ตั้งค่าทดสอบซ้ำได้จากโทรศัพท์

บันทึกเลย์เอาต์ที่เสร็จแล้วในตำแหน่งที่เปิดเวอร์ชันเดียวกันจากอุปกรณ์พกพาได้ เลือก ATS ในขั้นตอน Bluetooth ที่รองรับและยืนยันขนาดกับทิศทางก่อนพิมพ์ครั้งแรก ตัวอักษรชิดหรือสเกลใหม่ควรเริ่มด้วยช่วงสั้นและวัดจุดทั้งสอง เมื่อผลถูกต้อง ใช้ไฟล์และการตั้งค่าหน้าเดิมในการพิมพ์ซ้ำ ภาพหน้าจอหรือการนำภาพตัวอย่างเข้าใหม่อาจเพิ่มการครอปหรือเปลี่ยนขนาด

เปรียบเทียบงานพิมพ์มือถือผ่าน USB

ATS รองรับทั้ง Bluetooth จากมือถือและ USB จากคอมพิวเตอร์ หากงานพิมพ์มือถือถูกตัดหรือเปลี่ยนขนาดผิดคาด ให้พิมพ์เลย์เอาต์เดิมผ่าน USB บนกระดาษ A4 ที่เข้ากันได้ชนิดเดิม วิธีนี้เปรียบเทียบการเตรียมไฟล์และเส้นทางพิมพ์ หากระยะผ่าน USB ถูกต้องแต่ทางมือถือไม่ตรง ให้ตรวจหน้ากระดาษหรือการนำเข้าในมือถือ หากทั้งสองคลาดเหมือนกัน ให้เริ่มที่ขนาดและขอบของไฟล์ต้นทาง

ทำให้การส่งต่องานร่วมกันง่ายขึ้น

เมื่อช่างสองคนใช้เครื่องร่วมกัน ให้แยกเลย์เอาต์ที่ตรวจแล้วออกจากภาพอ้างอิงฉบับเต็ม ผู้รับงานต้องรู้ขนาดกระดาษและจุดที่จะวัด แสดงทิศทางการถ่ายและเครื่องหมายจัดแนวไว้ในเลย์เอาต์ เมื่อใช้เครื่องที่สอง ให้เปิดไฟล์เดิม วัดระยะ และตรวจทิศทาง การทดสอบช่วงสั้นร่วมกันช่วยลดการแก้ปัญหาแยกทีละงาน

ตัวอย่างเช่น คนหนึ่งพิมพ์ตัวอักษรเล็กบน A4 ขณะที่อีกคนตรวจลายหลังขนาดใหญ่ รวมงานเล็กบนเลย์เอาต์ของตัวเองโดยเก็บขนาดจริงของแต่ละชิ้น สงวนกระดาษกว้างไว้สำหรับเส้นต่อเนื่อง เครื่องใหญ่แก้ข้อจำกัดด้านความกว้าง ส่วน A4 ยังพร้อมสำหรับงานประจำ

A4 และ A3 สำหรับลายเต็มแขน ลายหลัง และสตูดิโอที่ใช้ร่วมกัน

วางลายเต็มแขนโดยเริ่มจากจุดอ้างอิงที่ต่อกัน

จัดลายเต็มแขนในขนาดจริงก่อนเลือกจำนวนแผ่น แยกส่วนที่ต่อข้ามช่วงออกจากลายอิสระที่วางแยกได้ แถบยาว ลายประดับซ้ำ หรือเส้นรอบรูปต่อเนื่องจะจัดง่ายขึ้นเมื่อจุดที่เกี่ยวข้องอยู่บนแผ่นเดียว ลายแขนที่ประกอบจากลายอิสระอาจแบ่งบน A4 หลายแผ่นได้ตามธรรมชาติ

ตรวจเลย์เอาต์ A3 ที่วัดแล้วสำหรับช่วงต่อเนื่องสำคัญ ใส่เครื่องหมายวางตำแหน่งสองจุดนอกองค์ประกอบ ลองถ่ายช่วงสั้นใกล้รอยต่อบนวัสดุสังเคราะห์ที่เหมาะสมก่อนพิมพ์ทั้งลาย ถ้าช่วงหลักพอดีกับ A3 แต่ทั้งแขนไม่พอดี ให้ย้ายรอยต่อที่เหลือไปจุดที่จัดง่ายกว่า การรักษาเส้นยากหนึ่งเส้นให้ต่อเนื่องอาจเพียงพอที่จะเลือกขนาดใหญ่

จัดลายหลังจากกึ่งกลางและด้านข้าง

ใช้แกนกลางและจุดด้านนอกสองจุดดูว่า A3 ช่วยหรือไม่ ถ้าพื้นที่ตรวจแล้วเพียงพอ ให้พิมพ์เส้นหลักกับจุดอ้างอิงพร้อมกัน ในแผ่นแรก วัดจากกึ่งกลางไปซ้ายและขวาแยกกัน ความกว้างรวมอาจซ่อนการเยื้องไปข้างเดียว เลย์เอาต์ที่รักษาระยะทั้งคู่ช่วยให้จัดวางได้ชัดเจนกว่า

หากลายใหญ่กว่า A3 ให้เก็บแกนกลางและจุดจัดแนวร่วมไว้ในแผน แบ่งช่วงที่ต่อกันโดยรักษาสเกลเดิม วางรอยต่อในจุดที่ตรวจทั้งสองด้านเทียบกับกึ่งกลางได้ เครื่องกว้างรองรับช่วงต่อเนื่องที่ใหญ่ขึ้น แต่แผนยังต้องคิดถึงภาพรวมและจุดเชื่อมของแต่ละส่วน

เลือกเครื่องที่สองจากงานที่ต้องรอจริง

ถ้าช่างสองคนทำงานเล็กเป็นหลัก ให้เริ่มด้วย A4 หนึ่งเครื่องและดูว่างานใดรอกันจริง A4 เครื่องที่สองเหมาะเมื่อทั้งคู่เตรียมลายเล็กแยกกันและใช้กระดาษชนิดเดียวกัน จับคู่ A4 กับ A3 หากงานกว้างใช้แผ่นเล็กหลายแผ่นบ่อยหรือต้องแบ่งเส้นสำคัญ แบ่งงานตามแผ่นที่แต่ละลายต้องใช้

รูปแบบงาน แผ่นทดสอบแรก สถานีงานที่เหมาะ เหตุผลที่ควรขยาย
ตัวอักษรและลายเล็ก เลย์เอาต์ A4 ที่วัดแล้วหนึ่งแผ่น ATS A4 และกระดาษ A4 ที่เข้ากันได้ เพิ่มกำลังเมื่อคิวพิมพ์งานทั่วไปทับกันบ่อย
ลายเต็มแขนที่มีลายประดับต่อเนื่อง หนึ่งช่วงขนาดจริงพร้อมจุดอ้างอิงทั้งคู่ A3 สำหรับช่วงสำคัญ และ A4 สำหรับลายแยก รักษาเส้นที่อาจต้องตัดผ่านรอยต่อยาก
ลายหลังกว้าง เลย์เอาต์ A3 พร้อมกึ่งกลางและจุดด้านนอกสองจุด A3 สำหรับทั้งลายหรือช่วงใหญ่ที่จัดให้ตรงกัน เก็บกึ่งกลางและด้านนอกบนแผ่นเดียวเมื่อทำได้
ช่างสองคนที่ทำงานเล็กเป็นหลัก ทดสอบ A4 สั้น ๆ จากแต่ละอุปกรณ์ เริ่ม A4 หนึ่งจุด เพิ่มเมื่อใช้พร้อมกัน ลดการรอใช้เครื่องเดียวเพื่อพิมพ์ซ้ำ
ช่างสองคนที่ทำทั้งงานเล็กและกว้าง แผ่น A4 และ A3 ที่วัดจากงานจริง ATS A4 คู่กับเครื่อง A3 ไร้สาย ให้งานปกติดำเนินต่อและคงขนาดจริงของงานกว้าง

ตรวจสถานีงานด้วยแผ่นพิมพ์ทดสอบที่วัดขนาดแล้ว

เลือกเส้นนอนสั้น เส้นตั้ง และเส้นโค้ง เพิ่มเส้นคู่ที่อยู่ชิดจากงานที่จะพิมพ์ ใส่ระยะวัดหนึ่งช่วงตามแนวขวางและอีกช่วงตามแนวยาว เพื่อตรวจว่าระบบรักษาขนาด รูปทรง และช่องว่างได้ หากใช้พื้นที่เกือบเต็มแผ่นบ่อย ให้เพิ่มเครื่องหมายแบบเดียวกันนอกกึ่งกลาง

สำหรับตัวอักษร ใส่เส้นฐานสั้นและช่องเล็กในตัวอักษร สำหรับลายใหญ่ ใส่จุดอ้างอิงใกล้ริมที่ใช้งาน หากรายละเอียดเล็กเสี่ยงหาย ให้พิมพ์ขนาดจริงพร้อมระยะห่างในลายปลายทาง แบบทดสอบนี้บอกเรื่องงานได้มากกว่าแผ่นลายตรวจความละเอียดทั่วไป

ตรวจสเกล ความชัด และความทำซ้ำตามลำดับ

วางไม้บรรทัดบนแผ่นและเทียบระยะทั้งสองกับลาย ตรวจเส้นโค้งและช่องแคบจากระยะทำงาน จากนั้นพิมพ์เลย์เอาต์เดิมอีกครั้งและเทียบจุดเดิม เมื่อเพิ่มอุปกรณ์หรือเปลี่ยนกระดาษที่เข้ากันได้ การทดสอบสั้นแบบเดิมช่วยให้เห็นความต่าง

ถ้าจุดอ้างอิงอยู่นอกพื้นที่ใช้ได้ ให้เลื่อนหรือหมุนโดยไม่เปลี่ยนขนาด ตรวจทั้งสองแกนหลังหมุน หาก A3 ยังไม่พอดี ให้กำหนดการแบ่งก่อนพิมพ์ ถ้าหายเฉพาะรายละเอียดบาง ให้คงรูปทรงและทดสอบเส้นที่ชัดขึ้นในช่วงสั้น การแก้สองแบบนี้ตอบคนละปัญหาและควรประเมินแยกกัน

ลองถ่ายลายช่วงสั้นก่อนใช้แผ่นเต็ม

เมื่อขนาดและความชัดผ่านแล้ว ให้ถ่ายช่วงตัวแทนไปยังวัสดุฝึกสังเคราะห์ที่เหมาะสม ใช้วิธีเตรียมที่เหมาะกับพื้นผิว เทียบจุดอ้างอิงและเส้นบางเดิมกับแผ่นพิมพ์ การทดสอบช่วยหามุมที่เลื่อนหรือจุดสัมผัสยากโดยไม่เปลืองแผ่นเต็ม สำหรับแผ่นยาว ให้เลือกโค้งหรือช่วงเปลี่ยนทิศที่เลื่อนง่ายที่สุดขณะวาง

ถ้าปัญหาพิมพ์เกิดซ้ำ ให้ทำการพิมพ์ซ้ำโดยคุมเงื่อนไขเดิมและตรวจว่าเริ่มที่ไฟล์ แผ่นพิมพ์ หรือการถ่ายลาย

ตรวจรูปทรงการป้อนโดยไม่เปลี่ยนลาย

กระดาษอาจผ่านเครื่องเอียงแม้ไฟล์มีขนาดถูกต้อง พิมพ์สี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ทราบความยาวสองด้าน แล้วเทียบด้านกับขอบแผ่น สี่เหลี่ยมที่ขนาดถูกแต่เอียงเป็นคนละปัญหากับสี่เหลี่ยมตรงแต่เล็กลงทั้งสองด้าน ตรวจมุมในภาพตัวอย่าง ใส่กระดาษใหม่ที่เข้ากันได้ให้ตรงตามคำแนะนำแล้ววัดจุดเดิม วิธีนี้ช่วยแยกปัญหาเลย์เอาต์ การป้อน หรือข้อผิดพลาดที่ควรแจ้งผู้ขาย

ใช้แนวคิดเดียวกันหากครึ่งที่กลับภาพดูต่างเพียงข้างเดียว วัดจุดตรงกันบนแผ่นเรียบก่อนเทียบความสมมาตรบนวัสดุฝึกโค้ง หากระยะบนแผ่นถูกแต่หลังถ่ายลายดูต่าง ให้เทียบทั้งสองด้านบนวัสดุสังเคราะห์เรียบ แผ่นใหญ่รักษารูปทรงตอนพิมพ์ได้ แต่พื้นผิวหรือทิศวางอาจเปลี่ยนภาพที่เห็น

ดูว่าแผ่นทดสอบที่ชัดลดงานส่วนใด

สมมติลายประดับยาวมีส่วนซ้อนสองจุดบนแผ่นเล็กสามแผ่น แต่ละจุดใช้จุดจัดแนวสองจุด หากลายพอดีกับแผ่นกว้าง รอยต่อทั้งสองจะหายไป ถ้ารวมได้เฉพาะสองช่วงรอบโค้งที่ยากที่สุด ก็ยังลดได้หนึ่งรอยต่อและให้ช่วงสุดท้ายอยู่บนแผ่นเล็ก ตรวจทั้งบนแผ่นและตอนวาง นับรอยต่อที่เหลือและเทียบเวลาที่ใช้จริงก่อนซื้ออุปกรณ์เพิ่ม

ในทางกลับกัน หากงานส่วนใหญ่เป็นชื่อหรือสัญลักษณ์แยกกัน ให้รวมบนเลย์เอาต์เล็กที่ตรวจแล้ว แผ่น A4 แผ่นเดียวรองรับหลายลายในขนาดต่างกันได้หากแต่ละชิ้นมีขอบว่างและไม่เสียขนาด การแบ่งงานกว้างและงานเล็กเช่นนี้ช่วยให้เลือกซื้อตามลายและขั้นตอนจริง

ควรสั่งอะไรและขยายสถานีงานเมื่อใด

เริ่มด้วยชุดครบสำหรับงานประจำ

สั่ง เครื่องพิมพ์ไร้สาย ATS A4 กระดาษถ่ายลายความร้อน A4 แพ็ก 20 แผ่น และเจลถ่ายลาย ATTO 125 มล. สำหรับพิมพ์และถ่ายลายเป็นประจำ ทำตามฉลากเจลและขั้นตอนเตรียมที่เหมาะสม สั่ง กระดาษ A4 100 แผ่น เมื่อใช้กระดาษขนาดนี้บ่อยอยู่แล้ว ขนาดแพ็กช่วยจัดสต็อก ส่วนขนาดเครื่องให้เลือกตามลาย

เปลี่ยนเป็น A3 เมื่อแผ่นขนาดจริงแก้ปัญหาเลย์เอาต์

เลือก เครื่องพิมพ์ความร้อนไร้สาย A3 และ กระดาษถ่ายลาย A3 20 แผ่น หากแผ่นที่กว้างกว่ารวมเส้นและเครื่องหมายไว้ด้วยกันได้ ลอง กระดาษ A3 10 แผ่น สำหรับทดสอบสั้น หรือใช้ กระดาษ A3 100 แผ่น สำหรับงานขนาดใหญ่ที่ทำซ้ำ แบบ 10 และ 20 แผ่นจัดส่งโดยไม่มีกล่อง เก็บเครื่องเล็กไว้สำหรับงานที่พอดีในขนาดจริงโดยไม่ต้องต่อยาก

ซื้อตามข้อจำกัดที่พบจริง

หาก A4 ชัดและขาดเพียงสต็อก ให้เติมกระดาษที่เข้ากันได้ หากลายใหญ่เสียเส้นหลักที่รอยต่อ ให้ลอง A3 หากรายละเอียดหายที่เดิมแม้ใช้กระดาษใหม่และเลย์เอาต์ที่ตรวจแล้ว ให้ส่งแผ่นเปรียบเทียบให้ฝ่ายสนับสนุน หากแผ่นชัดแต่ปัญหาเริ่มตอนถ่ายลาย ให้ตรวจพื้นผิว การจัดแนว และการจับแผ่น การซื้อแต่ละครั้งควรช่วยให้การพิมพ์หรือวางลายครั้งต่อไปง่ายขึ้น

การตัดสินใจซื้อ เริ่มจาก เปลี่ยนเมื่อ
สถานีงานเล็กชุดแรก ATS A4 กระดาษ A4 20 แผ่น และเจลถ่ายลาย 125 มล. ใช้ A3 เมื่อจำเป็นต้องเก็บเส้นต่อเนื่องที่กว้างกว่า
ทดสอบงานขนาดใหญ่ครั้งแรก เครื่อง A3 และกระดาษ A3 ที่เข้ากันได้ 10 แผ่น ใช้ 20 แผ่นสำหรับงานประจำ หรือ 100 แผ่นหากทดสอบงานกว้างบ่อย
งานพิมพ์ขนาดเล็กที่ลงตัวแล้ว กระดาษ A4 ที่เข้ากันได้ 100 แผ่น เพิ่มสถานีเมื่อคิวทดสอบทับกันเป็นประจำ
ชุดถ่ายลายพกพา กระดาษที่เข้ากันได้และเจลถ่ายลาย 30 มล. เลือก 125 มล. สำหรับสถานีประจำ
ถ่ายลายบ่อย กระดาษความร้อนที่เข้ากันได้และเจลถ่ายลาย 250 มล. เลือกแพ็กกับขนาดขวดตามปริมาณใช้จริง

คำถามด้านเทคนิคและการซื้อ

DPI สูงกว่าทำให้สเตนซิลใช้ได้ดีกว่าเสมอหรือไม่

ตารางละเอียดช่วยให้กำหนดตำแหน่งย่อยลงได้ เทียบเส้นและช่องว่างที่ต้องการบนแผ่นที่วัดแล้ว โดยใช้กระดาษและขนาดเดิม เลือกเครื่องที่รักษารายละเอียดในขั้นตอนจริง พร้อมพิจารณาระยะเส้น พื้นที่พิมพ์ และความทำซ้ำ

ความเข้มเท่ากับความละเอียดความร้อนหรือไม่

DPI อธิบายระยะระหว่างตำแหน่ง ส่วนความเข้มอธิบายรอยที่เห็น ณ ตำแหน่งนั้น หากปรับได้ ให้เทียบสองระดับโดยใช้เลย์เอาต์และกระดาษที่เข้ากันได้เดิม เลือกระดับที่ยังเห็นเส้นและช่องแคบ

เตรียมราสเตอร์สำหรับเส้นบางอย่างไร

ใช้ต้นฉบับชัดในขนาดที่ต้องการ และเอาพื้นหลังที่บดบังเส้นออก หากมีเวกเตอร์ให้เก็บไว้จนส่งออกครั้งสุดท้าย พิมพ์รายละเอียดเล็กที่สุดพร้อมเส้นรอบข้างและดูว่ายังแยกกันหรือไม่

Bluetooth ทำให้สเกลลายเปลี่ยนหรือไม่

ไฟล์และการตั้งค่าพิมพ์บนมือถือกำหนดตำแหน่งและขนาดบนแผ่น เทียบไฟล์เดียวกันผ่าน Bluetooth และ USB บน ATS แล้ววัดระยะอ้างอิงเดียวกันบนทั้งสองแผ่น

A3 เป็นตัวเลือกแรกสำหรับลายเต็มแขนทุกแบบหรือไม่

ใช้ A3 เมื่อเส้นยาวต่อเนื่องและจุดอ้างอิงพอดีกับแผ่นกว้าง ใช้ A4 สำหรับองค์ประกอบแยกที่พอดีในขนาดจริง ลายแขนเดียวอาจใช้ทั้งสองขนาดหากมีเพียงช่วงเดียวที่ต้องการความกว้างเพิ่ม

ควรพิมพ์อะไรเป็นแผ่นแรกสำหรับลายหลังกว้าง

พิมพ์แกนกลางและจุดด้านนอกทั้งสองในขนาดใช้งาน วัดจากกึ่งกลางไปแต่ละข้างแยกกัน ถ้าลายเกินพื้นที่ A3 ที่ตรวจแล้ว ให้แบ่งจากต้นฉบับเดียวกันและเก็บจุดจัดแนวร่วมไว้

ถ้าแผ่นมีจุดจางควรซื้ออะไร

ลองกระดาษใหม่ที่เข้ากันได้ก่อน หากรอยจางเคลื่อนตามลาย ให้ตรวจไฟล์ หากยังอยู่ตำแหน่งเดิมบนแผ่นใหม่ ให้นำแผ่นเปรียบเทียบให้ฝ่ายสนับสนุน หากเกิดเฉพาะตอนถ่ายลาย ให้ตรวจการวางก่อน

จัดสเตนซิลเล็กหลายชิ้นบน A4 แผ่นเดียวได้ไหม

ได้ จัดบนเลย์เอาต์ที่ตรวจแล้วในขนาดจริง เว้นที่ให้จับแต่ละชิ้นแยกกันและวัดระยะหนึ่งช่วงต่อชิ้น เลย์เอาต์รวมช่วยได้เมื่อพิมพ์ลายเล็กหลายแบบซ้ำ

สตูดิโอที่มีช่างสองคนควรซื้ออะไรเป็นอย่างแรก

เริ่มด้วยชุด A4 ครบหากทั้งคู่พิมพ์เส้นรอบรูปขนาดเล็กเป็นหลัก เพิ่มเส้นทาง A4 ที่สองหากแผ่นทดสอบประจำวันทับคิวกันบ่อย เพิ่ม A3 เมื่อสถานีที่สองต้องพิมพ์ลายกว้างในขนาดจริงหรือรักษาเส้นเชื่อมสำคัญ