Begin voor een dagelijkse werkplek voor thermische stencils met ATTO A4 thermisch transferpapier, 20 vellen en ATTO transfergel, 125 mL. Stap over op A3-transferpapier, 20 vellen als je met een A3-compatibele printer een belangrijke curve en beide plaatsingsmarkeringen op één vel kunt houden. Gebruik ATTO Freehand Paper voor een gedocumenteerde werkwijze waarbij je met de hand overtrekt. Werkt de studio al met een pot, kies dan ATTO transferpasta voor die werkwijze.
Een goed stencil brengt de juiste contour over op de beoogde plek, met de referentiepunten die je nodig hebt om te werken. De drager, de voorbereiding van het oppervlak en de plaatsing lossen elk een ander deel van dat probleem op. Een scherpe proefafdruk kan bij het aanbrengen rond een schouder alsnog verschuiven. Zelfs met een uitstekende plaatstechniek krijg je een lijn die op de proefafdruk ontbreekt niet terug. Met de volgende werkwijze bepaal je welke aankoop of aanpassing de volgende poging verbetert.
Op deze pagina
- De vier lagen van thermisch papier herkennen
- Kiezen tussen thermisch papier en met de hand overtrekken
- Werken met gel, pasta en stick
- De plaatsing rond een ronding plannen vóór de voorbereiding
- Plaatsing op schouder en onderarm
- Plaatsing langs de wervelkolom en op het onderbeen
- Bepalen wanneer je een drager opdeelt
- Proefafdruk, transfer en studiobestelling controleren
- Veelgestelde vragen over papier en transfer
De vier lagen van thermisch papier herkennen
Het ontvangvel neemt het ontwerp op
Een gangbare set thermisch stencilpapier bestaat uit vier lagen: een ontvangvel, een scheidingsvel, een donorvel en een steunvel. Het ontvangvel neemt het ontwerp op en draagt het van de afdruk naar de plaatsing. Bekijk het voordat je lagen verwijdert of bijsnijdt die volgens de printerinstructies nodig zijn bij het invoeren. Maak na het afdrukken de drager die je gaat gebruiken los volgens de aanwijzingen bij het papier. Controleer of de langste contour en de plaatsingsmarkeringen erop staan.
Het scheidingsvel houdt ongebruikte lagen uit elkaar
Vóór gebruik zit er een beschermend tussenvel tussen delen van de set. Het houdt oppervlakken tijdens opslag en hantering uit elkaar. Bij de gangbare vierlaagse opbouw verwijder je dit vel voordat je de afbeelding aanbrengt. Volg de aanwijzingen voor precies die papierset en printer. Een dun vel dat bij het ene product uit de invoerbaan moet blijven, kan lijken op een vaste laag van een ander product. Bekijk hoe de lagen aan elkaar vastzitten voordat je een onbekende set invoert.
Het donorvel levert de kleurstof
Het donorvel levert de kleur die de contour op het ontvangvel vormt. Bij thermisch afdrukken reageert geschikt papier plaatselijk op warmte. Bij handmatig overtrekken is het gekozen materiaal ontworpen om op die overtrekmethode te reageren. In productinformatie heet de donorlaag vaak carbonpapier. Dat is een benaming voor de functie van de laag. De precieze kleurstoffen, bindmiddelen en additieven verschillen per papiersoort. De productinstructies bepalen de juiste volgorde voor voorbereiding en invoer.
Het steunvel ondersteunt de papierlagen
Het steunvel helpt de lagen op hun plaats te houden of te ondersteunen tijdens het afdruk- of overtrekproces waarvoor de set is bedoeld. Raadpleeg de instructies voor jouw machine en papier om te zien hoe je het gebruikt. Sommige werkwijzen noemen ook een aparte printerdrager. Die heeft een andere functie dan het steunvel dat aan de papierset vastzit. Als nieuw papier slecht door de printer loopt, controleer dan eerst de samenstelling van de set en de voorgeschreven werkwijze voordat je het ontwerp of de printerinstellingen aanpast.
| Laag in een gangbare vierlaagse set | Hoofdfunctie | Controle op de werkplek | Wat een verkeerde samenstelling kan beïnvloeden |
|---|---|---|---|
| Ontvangvel | Neemt de contour op en draagt deze | Bepaal welk vel je gaat controleren en plaatsen | Beoordeling van de proefafdruk en contact bij plaatsing |
| Scheidingsvel | Houdt ongebruikte oppervlakken uit elkaar | Verwijder het volgens de aanwijzingen voor de set | Contact tijdens het afdrukken en voorbereiding van het vel |
| Donorvel | Levert het materiaal voor de zichtbare contour | Gebruik materiaal dat geschikt is voor de gekozen methode | Lijnvorming en zichtbaarheid |
| Steunvel | Ondersteunt de set en houdt de lagen uitgelijnd | Volg de instructies voor printer en papier | Stabiele invoer en uitlijning van de lagen |
Haal bij een onbekende papierset één exemplaar uit elkaar om te zien welke delen los zijn ingevoegd en welke vastzitten. Houd de instructies naast de printer terwijl je de eerste afdruk voorbereidt. Vergelijk de opgebouwde set met de instructies voordat je een laag verwijdert. Komt het ontvangvel scherp uit de printer maar staat het ontwerp verkeerd om, dan heeft het papier de afbeelding al goed overgenomen. Controleer de opgeslagen opmaak en de transferrichting afzonderlijk.
Kiezen tussen thermisch papier en met de hand overtrekken
Thermische afdrukken maken van één gecontroleerd origineel
Gebruik thermisch papier als je dezelfde contour, plaatsingsmarkeringen of lesoefening opnieuw wilt afdrukken. Bewaar het goedgekeurde bestand op werkformaat en meet een afstand op de eerste proefafdruk. Combineer voor compacte ontwerpen de ATS Wireless A4-printer met thermische A4-transfervellen. Past een brede contour met de markeringen op A3, gebruik dan de draadloze thermische A3-printer van ATTO met bijpassend A3-papier.
Freehand-papier gebruiken als je het stencil op de werkplek maakt
Een handgemaakt stencil is handig als je een fysiek origineel gebruikt of door overtrekken een eenvoudige leidraad wilt maken. Volg de aanwijzingen voor het Freehand-papier. Neem twee herkenbare referentiepunten op in het origineel en controleer de afgewerkte drager aan de hand daarvan. Bij het overtrekken van een brede buitencontour volstaat een controle op enkele punten. Een kleine binnenruimte van een letter of een dicht op elkaar herhaald patroon vraagt om een nauwkeuriger vergelijking om verschuiving vóór het plaatsen op te merken.
Het verschil tussen papierformaat en bruikbare ruimte voor de contour
Laat voldoende ruimte over voor het ontwerp, de plaatsingsmarkeringen en een rand om vast te pakken. Een groter vel helpt als de compositie op werkformaat nog ruimte laat voor de markeringen. Een afdruk tot aan de rand is lastig vast te houden en kan een markering afsnijden. Verschuif of draai de proefafdruk voordat je besluit deze te verkleinen. Past het ontwerp niet op werkformaat, kies dan bewust waar de delen op elkaar aansluiten.
| Werk | Eerste papierkeuze | Wat op de eerste proefafdruk behouden moet blijven |
|---|---|---|
| Herhaalde compacte belettering | Compatibele thermische A4-vellen | De basislijn en de volledige afstand tussen beide uiteinden |
| Breed, doorlopend ornament | Compatibele thermische A3-vellen | De ononderbroken hoofdcurve en de twee uitlijnmarkeringen |
| Eenvoudig handmatig voorbereid stencil | Freehand-transferpapier | De gemeten vorm en richting van het origineel |
| Losse elementen in één opmaak | Gecontroleerd thermisch vel of geschikte opstelling om met de hand over te trekken | Elke contour op het eigen werkformaat, met voldoende ruimte om het papier vast te pakken |
| Groot ontwerp met vooraf geplande delen | Een formaat dat past bij elk gecontroleerd deel | Gedeelde referentiepunten en een doorlopende lijn door elk belangrijk deel |
Werken met gel, pasta en stick
Een transfermiddel helpt de kleur van het papier over te brengen
De afgedrukte contour zit op het ontvangvel. Tijdens het plaatsen vormt een geschikt transfermiddel een contactlaag waardoor de bedrukte delen op het voorbereide oppervlak kunnen worden overgebracht. Bevochtiging beschrijft hoe het middel zich verspreidt. Contact gaat over de plekken waar het papier het oppervlak daadwerkelijk raakt. De overgebrachte lijnen zijn bruikbaar zodra het middel de toestand heeft bereikt die in de productinstructies staat. Bekijk die stappen afzonderlijk. Een zichtbare lege plek kan ontstaan waar de drager het oppervlak nooit volledig raakte. Een wazige rand kan ontstaan doordat de drager na het eerste contact bewoog.
De consistentie beïnvloedt het aanbrengen en de formule bepaalt de gebruiksaanwijzing
Gel uit een fles, pasta uit een pot en een stick voor direct aanbrengen zijn verschillende toepassingsvormen. Ze kunnen zich anders verspreiden of bij andere studioroutines passen. Volg de instructies voor het specifieke product om het juiste oppervlak, de hoeveelheid en de timing te bepalen. Als je je een dun laagje voorstelt, kun je beter beoordelen waar gelijkmatig contact nodig is. Dat zegt niets over het gebruikte bindmiddel, een eventuele droogreactie of de gemeten laagdikte van een product. Een grote glanzende zone of een droog ogende plek laat zien waar je bij de volgende proef op synthetisch materiaal de voorbereiding en het contact moet controleren.
Kies een vorm die je op je werkplek consequent kunt aanbrengen
De gel van 125 mL is de standaardkeuze in flesvorm. Gebruik gel van 30 mL voor een compacte set en gel van 250 mL als je vaak stencils voorbereidt. Kies pasta in een pot als je volgens die routine werkt. Kies de ATTO Speed Stick voor stenciltransfer als direct aanbrengen past bij je gedocumenteerde werkwijze en de hygiënemaatregelen van je studio. Volg voor elk product de aanwijzingen op het etiket en houd gebruikte materialen buiten de zone met schone voorraad.
Eén wijziging vergelijken op een kleine proef
Vergelijk transfermiddelen met twee identieke delen van dezelfde drager op geschikt synthetisch materiaal. Volg de aanwijzingen van elk middel. Gebruik in beide proeven dezelfde smalle bocht en één rechte referentielijn. Vergelijk de scherpte van de lijnen nadat het middel volgens de instructies is gezet. Controleer of beide referentiepunten nog staan waar je ze hebt geplaatst. Een beter zichtbare afdruk kan alsnog een slechte leidraad zijn als deze is verschoven of de afstand tussen twee fijne details is veranderd.
| Vorm van het transfermiddel | Reden om het in de studio te kiezen | Controle vóór plaatsing | Eerste vergelijking |
|---|---|---|---|
| Gel in fles van 125 mL | Regelmatige voorbereiding op de werkplek | Aanwijzingen voor het beoogde oppervlak en gebruik | Dezelfde afdruk en plaatsing op vergelijkbare oppervlakken |
| Gel in fles van 30 mL | Compacte opstelling of set voor onderweg | Geschikt oppervlak en passende werkwijze | Een kleine proef met dezelfde werkwijze |
| Gel in fles van 250 mL | Vaak stencils voorbereiden volgens dezelfde werkwijze | Dezelfde gedocumenteerde toepassingsmethode | Controleer of de vorm al goed werkt voordat je meer op voorraad neemt |
| Pasta in pot | De werkplek werkt met pasta uit een pot | Productinstructies en hygiënisch gebruik | Vergelijk een smalle rand en een breed contactvlak |
| Stick voor direct aanbrengen | Gedocumenteerde werkwijze voor direct aanbrengen | Instructies en hygiënemaatregelen van de studio | Kleine transfer met referentiepunten volgens de goedgekeurde werkwijze |
Uitlopen van lijnen bij een aansluiting vergelijken
Maak een proef met twee dicht bij elkaar liggende parallelle lijnen en een aansluiting waar een korte lijn een langere raakt. Kijk na de transfer of er nog een zichtbare ruimte tussen de parallelle lijnen zit en of de aansluiting op dezelfde plek ligt als op papier. Een bredere lijn bij de aansluiting kan komen doordat het transfermiddel onder de drager uitloopt of doordat de drager tijdens het plaatsen zijwaarts bewoog. Herhaal de proef één keer met hetzelfde papier en volgens de voorgeschreven toepassingsmethode. Is de aansluiting scherp als je de drager gelijkmatiger optilt, blijf dan bij het product en verbeter je techniek. Is de afdruk op de drager al wazig, controleer dan opnieuw de afdrukstap.
De plaatsing rond een ronding plannen vóór de voorbereiding
Een werkhouding kiezen
Beoordeel de plaatsing in een vooraf bepaalde houding. Bepaal vanuit welke houding het ontwerp vooral zichtbaar moet zijn en welke bewegingen ertoe doen. Een lange lijn over de onderarm kan lijken te draaien als de stand van de hand verandert. Een schouderornament kan in de ene armstand meer gecentreerd lijken en in een andere naar voren schuiven. Bekijk het geplande ontwerp vanuit die verschillende standpunten voordat je de transfer voorbereidt. Spreek af welke houding je gebruikt bij de plaatsing zelf.
Meerdere referentiepunten rond het belangrijkste detail gebruiken
Eén stip kan aangeven waar een ontwerp begint. Twee markeringen helpen de richting vast te leggen. Een derde referentiepunt kan zichtbaar maken of de drager is gedraaid of over een ronding is verschoven. Kies punten die je kunt zien terwijl je het papier laat zakken. Zet een centraal referentiepunt bij het belangrijkste deel van het ontwerp en voeg zichtbare controlepunten aan de uiteinden toe. Bedekt de hele drager een van die punten, bepaal dan opnieuw waar je het papier vasthoudt of deel het op bij een bewust gekozen aansluiting.
De beweging van het papier droog oefenen
Gebruik een schoon, droog proefmodel op een geschikte oefenvorm om te zien waar de drager los van het oppervlak blijft of plooit. Kijk waar het papier voor het eerst loskomt terwijl het om de ronding gaat. Komt het ver van een belangrijke lijn los, dan kun je vaak overtollig papier buiten het ontwerp als grip gebruiken. Komt het bij een belangrijke rand los, kies dan een andere vorm voor de drager of plan een opdeling. Bereid de proefafdruk en de randen om hem vast te pakken vóór het plaatsen voor.
Bepalen hoeveel vervorming het ontwerp verdraagt
Een vlakke afdruk kan zich niet overal tegelijk voegen naar een oppervlak dat in meerdere richtingen sterk kromt. Bepaal welk deel van het ontwerp zijn oorspronkelijke verhoudingen het meest nodig heeft. Houd dat deel bijeen op het stuk van de drager dat stabiel contact kan maken. Verplaats onvermijdelijke sneden of aansluitingen naar open zones. Bewaar bij een bloemontwerp bijvoorbeeld de verhoudingen tussen het bloemhart en de dichtstbijzijnde blaadjes en plan de aansluiting waar de stengel door een rustiger gedeelte loopt. Houd bij belettering de basislijn en de smalle openingen binnen een woord op één drager als de opmaak dat toelaat.
Plaatsing op schouder en onderarm
Begin op de schouder bij het belangrijkste referentiepunt
Kies het belangrijkste referentiepunt op de schouder voordat je het papier plaatst. Bij een ontwerp midden op de buitenkant van de bovenarm kan dat het middelpunt van het motief zijn. Loopt het ontwerp door naar de borst of bovenrug, dan kan het de plek zijn waar de verbindingslijn op het volgende gebied moet aansluiten. Neem dat punt op in het stencil en zoek het terug in de afgesproken werkhouding. Controleer bij de droge proef het voor- en zijaanzicht, zodat het ontwerp rond de schouder vanuit beide hoeken overkomt zoals bedoeld.
Laat de drager de deltaspier volgen zonder een vouw te forceren
De schouder verandert over een klein gebied van richting. Een vlakke drager kan plaatselijk los blijven staan terwijl één deel contact maakt en een ander deel om de ronding wegdraait. Zoek bij de droge proef uit waar je een onbedrukte rand kunt vasthouden terwijl het belangrijkste referentiepunt zichtbaar blijft. Hoopt overtollig papier zich buiten het ontwerp op, knip de rand dan bij of overweeg een ontlastingssnede die volledig buiten de afgedrukte contour blijft. Loopt er nog steeds een vouw door een belangrijke lijn, deel de contour dan op waar beide delen duidelijke referentiepunten kunnen krijgen.
Kies de stand van de onderarm voordat je een lange lijn uitlijnt
De zichtbare positie van een ontwerp verandert wanneer de onderarm draait. Bepaal of het hoofdaanzicht met de handpalm omhoog, omlaag of in een ontspannen tussenstand is. Controleer een lang ontwerp zo nodig in een tweede stand om te zien hoe de uiteinden bewegen. Kies de houding waarin de hoofdlijn recht moet ogen en lijn haar daarin uit. Gebruik twee referentiepunten die ver uit elkaar liggen, zodat een kleine verdraaiing zichtbaar wordt voordat het papier het oppervlak raakt.
Controleer beide uiteinden op de onderarm afzonderlijk
Een smalle drager kan bij de pols goed liggen en dichter bij de elleboog scheef staan. Bekijk beide uiteinden vóór de plaatsing en opnieuw na de transfer. Ligt het bovenste uiteinde goed maar wijkt het onderste af, bekijk de droge proef dan vanuit een hoek waarin je de hele lengte ziet. Een duidelijker referentiepunt bij het uiteinde dat afwijkt kan de volgende plaatsing vergemakkelijken. Loopt het ontwerp naar de binnenkant van de arm, oefen dan hoe de laatste rand aansluit voordat je het hele oppervlak voorbereidt.
| Ronding | Eerste referentiepunt | Tweede controle | Gebruikelijke keuze |
|---|---|---|---|
| Ronding van de deltaspier | Middelpunt of gekozen aansluitpunt | Voor- en zijaanzicht in de afgesproken houding | Gebruik één drager als de hoofdcontour zonder vouw contact kan maken |
| Buitenkant van de onderarm | Richting van het langste onderdeel | Uiteinden bij pols en elleboog | Zorg dat de richting zichtbaar blijft vanuit het beoogde standpunt |
| Ontwerp dat deels om de onderarm loopt | Zijde van het hoofdaanzicht | Laatste rand waar de drager wegdraait | Verplaats de aansluiting zo nodig naar een open stuk |
| Doorlopend ontwerp op schouder en bovenarm | Punt waar de hoofdcurve doorloopt | Beide uiteinden van het verbindingsdeel | Houd de lijn waar mogelijk bijeen op een bredere drager |
Test de pasvorm vanuit de hoek waarin de afwijking zichtbaar is
Vraag tijdens de droge proef een tweede artiest of instructeur om te kijken naar de plek die degene met de drager niet kan zien. Op de schouder kan dat de verste rand zijn. Op de onderarm kan het het uiteinde bij de elleboog zijn. Spreek af op welke markering die persoon let en bij welke beweging je opnieuw begint. Laat die persoon alleen dat referentiepunt observeren. Zo krijgt degene die het stencil aanbrengt één duidelijk signaal voordat het bedrukte oppervlak contact maakt en voorkom je een late correctie die een dubbele rand veroorzaakt.
Plaatsing langs de wervelkolom en op het onderbeen
Het midden bepalen voor een symmetrisch rugontwerp
Kies de middenas en twee buitenste punten. Spreek de belangrijkste staande houding of werkhouding af en controleer waar het ontwerp vanuit dat aanzicht gecentreerd oogt. Meet op de drager beide afstanden van het midden tot de zijkant. Controleer ze allebei na de transfer. De totale breedte kan kloppen terwijl één kant verder van het midden ligt. Als de zijden van het ontwerp bewust ongelijk zijn, beoordeel de plaatsing dan aan de hand van de werkelijke afstanden tussen de referentiepunten.
Delen van een breed rugontwerp op dezelfde referentie afstemmen
Op één brede proefafdruk kun je het midden en beide buitenste markeringen bijeenhouden als ze op schaal op A3 passen. Is de opmaak groter, maak dan delen vanuit één tekening op ware grootte. Zet duidelijke gedeelde markeringen op de delen die op elkaar aansluiten. Bepaal welk deel het midden vastlegt en welk deel daarop aansluit. Kijk of de volgende drager de overgebrachte referentiepunten afdekt. Verplaats tijdens de droge proef de aansluiting of voeg een bruikbare onbedrukte rand toe om het papier vast te pakken, zodat de punten zichtbaar zijn wanneer je ze nodig hebt.
Kies voor een ontwerp rond het onderbeen het aanzicht en het aansluitpunt
Een band of ornament rond het onderbeen kan van hoek veranderen wanneer de drager over de kuit loopt en het been naar de enkel smaller wordt. Kies het hoofdaanzicht en bepaal waar de uiteinden elkaar moeten raken. Plaats eerst het belangrijkste onderdeel in dat aanzicht. Volg met een droge proef hoe de drager om het smaller wordende been loopt. Komt de sluitrand omhoog of kruist deze het ontwerp, verplaats de aansluiting dan naar een minder opvallende plek of gebruik kleinere delen met zichtbare gedeelde referentiepunten. Houd het ontwerp tijdens deze proef op werkformaat.
Beoordeel scheenbeen en kuit als verschillende plaatsingsoppervlakken
De voor- en achterkant van het onderbeen hebben verschillende contouren. Een lijn die je langs het scheenbeen makkelijk controleert, kan lastiger te beoordelen zijn waar ze om de kuit buigt. Zet een referentiepunt bij de bocht. Bekijk de lijn recht van voren en van opzij. Kun je het midden zien terwijl de rand uit beeld is, spreek dan af waar je de rand afzonderlijk controleert. Oefen zo nodig met een kort deel dat dezelfde bocht maakt voordat je de volledige drager voorbereidt.
| Gebied | Hoofdreferentie | Controle na plaatsing | Als één vel lastig te plaatsen is |
|---|---|---|---|
| Ontwerp rond de wervelkolom | Middenas | Beide afstanden van het midden tot de buitenste delen | Zet het hoofddeel op één drager en voeg bijpassende buitendelen toe |
| Brede bovenrug | Belangrijkste referentiepunt en buitencontour | Symmetrie in het afgesproken aanzicht | Leg aansluitingen buiten de opvallendste doorlopende curves |
| Ontwerp rond de kuit | Hoofdmotief en gekozen sluitzone | Of de lijn onder de beoogde hoek bij de aansluiting uitkomt | Deel het ontwerp op bij een eenvoudig stuk met gedeelde markeringen |
| Van scheenbeen naar kuit | Referentiepunt bij de richtingsverandering | Doorlopende lijn in voor- en zijaanzicht | Oefen de overgang met een korte drager |
Bepalen wanneer je een drager opdeelt
Houd de belangrijkste lijn waar mogelijk ononderbroken
Bepaal welke lijn de artiest over de aansluiting heen moet volgen. Bij een lang, dun ornament kan een kleine verschuiving meteen opvallen. Houdt een A3-proefafdruk de lijn en haar referentiepunten op werkformaat bijeen, kies dan het grotere formaat. Met een groter vel vervalt hier een uitlijnstap. Plooit één drager nog steeds over die lijn, houd dan het moeilijkste stuk op één deel en laat het ontwerp aansluiten waar de lijn makkelijker te controleren is.
Gebruik meer dan één referentiepunt bij een geplande aansluiting
Maak de delen vanuit hetzelfde origineel op ware grootte en controleer vóór plaatsing de schaal op papier. Plaats één gedeeld referentiepunt vlak bij de aansluiting en een tweede verder weg in een richting die helpt bij het uitlijnen. Vergelijk op de vlakke werktafel hoe de lijn door de overlap loopt. Controleer na de plaatsing de overgebrachte markeringen op dezelfde punten. Een aansluiting kan op één plek kloppen en op een andere plek wegdraaien. Met twee afzonderlijke controles valt die afwijking eerder op.
Pas eerst de hantering aan voordat je het ontwerp schaalt
Klopt de schaal maar is de drager moeilijk vast te houden, kijk dan hoeveel onbedrukt papier er bij elk referentiepunt beschikbaar is. Knip overtollig materiaal buiten de werkcontour weg vóór de volgende droge proef. Laat genoeg papier over om de drager stabiel vast te houden. Heb je kleinere delen nodig, deel de opmaak dan op met behoud van de werkafmetingen. Verkleinen verandert de verhouding tussen het ontwerp en het gebied waarvoor het bedoeld is.
Proefafdruk, transfer en studiobestelling controleren
Controleer in elke fase dezelfde drie punten
Kies een fijn detail, een lange lijn en een uitlijnmarkering. Zoek ze eerst in het origineel, dan op papier en daarna op de geplaatste transfer. De eerste fase waarin iets verandert, laat zien waar je verder moet zoeken. Ontstaat een schaalverschil op papier, controleer dan de opmaak of het afdrukken. Is de proefafdruk scherp maar zie je na de transfer een dubbel uiteinde, controleer dan de plaatsing. Zo kan een studio-instructeur ook gericht achterhalen waar het bij een leerling misging.
Stem je voorraad af op het werk dat je doet
Begin voor regelmatig compact werk met 20 A4-vellen en 125 mL gel. Kies 100 A4-vellen als je dat formaat geregeld gebruikt voor proefafdrukken en herhaalde plaatsingen. Begin voor groter werk met 20 A3-vellen en kies 100 A3-vellen als je vaak grote ontwerpen maakt. Houd Freehand-papier op voorraad voor de gedocumenteerde overtrekmethode. Stem de bestelhoeveelheid gel of pasta af op de werkwijze die je studio al gebruikt.
Sluit de voorbereiding van de afspraak af met een laatste controle
Bekijk de transfer vanuit het afgesproken werkaanzicht. Zoek het centrale referentiepunt en de buitenste markeringen. Controleer of de plaatsing als geheel klopt en de fijne details goed leesbaar blijven. Wacht tot het product de toestand heeft bereikt die in de gebruiksaanwijzing staat voordat je aan de hand van het stencil werkt. Gebruik voor een nieuwe poging op een belangrijk deel een verse proefafdruk en volg de goedgekeurde studiowerkwijze om het oppervlak opnieuw voor te bereiden. Een drager waarvan de maten kloppen en een stabiele plaatsing maken het stencil bruikbaar.
Draag de belangrijkste punten over bij een gedeelde afspraak
Als de ene persoon afdrukt en de andere het stencil plaatst, geef dan de gecontroleerde opmaak op werkformaat, het papierformaat en de referentiepunten voor de schaalcontrole door. Wijs de belangrijkste contour op de proefafdruk aan en geef aan of de droge proef een lastige bocht liet zien. De artiest die het stencil plaatst kan datzelfde deel controleren voordat die het oppervlak voorbereidt. Als er toch een afwijking optreedt, kunnen beiden die aan dezelfde drager toetsen en bepalen welke stap ze herhalen.
Veelgestelde vragen over papier en transfer
Wat zijn de vier lagen van een thermisch transfervel?
De gangbare opbouw bestaat uit een ontvangvel, een beschermend scheidingsvel, een donorvel dat kleur afgeeft en een steunvel. Kijk in de aanwijzingen voor je papier en printer welke lagen tijdens de invoer blijven zitten en welke je verwijdert.
Bestaat het donorvel altijd uit koolstof?
Donorvel of carbonpapier is een gebruikelijke benaming voor de laag die het gekleurde materiaal levert. De samenstelling verschilt per product. Raadpleeg voor vragen over bestanddelen de documentatie van het specifieke product en volg de bijbehorende gebruiksinstructies.
Kan ik papier voor handmatig overtrekken in de thermische printer gebruiken?
Kies papier dat volgens de documentatie geschikt is voor de beoogde methode. De Freehand-rol van ATTO is bedoeld voor handmatige voorbereiding. Gebruik compatibel thermisch papier van A4- of A3-formaat met de bijbehorende printer.
Koop ik voor mijn eerste werkplek beter gel of pasta?
Begin met gel in een fles van 125 mL voor een gebruikelijke werkwijze met flesgel. Kies pasta in een pot als je studio al met die toepassingsmethode werkt. Volg in beide gevallen de instructies voor het specifieke product.
Is een donkerder stencil ook beter overgebracht?
Controleer naast de zichtbaarheid ook vorm en positie. Een scherp, donker stencil kan alsnog zijn verschoven. Vergelijk vóór goedkeuring de referentiepunten en smalle openingen op de drager met die van de geplaatste transfer.
Waar begin ik op een schouder?
Begin bij het gekozen centrale motief of aansluitpunt. Gebruik een droge proef om te zien waar het vel wegdraait en voeg een referentiepunt toe dat zichtbaar blijft terwijl je de drager plaatst.
Waarom ziet mijn onderarmstencil er anders uit als de arm draait?
Door het draaien bekijk je hetzelfde oppervlak vanuit een andere hoek en kunnen andere randen zichtbaar worden. Spreek het hoofdaanzicht af, lijn het stencil in die houding uit en controleer het resultaat ook vanuit de andere stand die voor het ontwerp van belang is.
Hoe kies ik een aansluiting voor een volledige rug of een ontwerp rond het been?
Houd belangrijke dunne lijnen bijeen als ze op één drager passen. Leg de aansluiting waar je de referentiepunten op beide delen kunt zien en na plaatsing kunt controleren hoe het ontwerp doorloopt.
Wat pas ik aan als maar één rand zwak overkomt?
Controleer dezelfde rand op de proefafdruk. Is deze daar scherp, oefen dan het contact en het optillen op een kort deel met dezelfde ronding. Is de rand op de drager al vaag, maak dan opnieuw een kleine afdruk vanuit het gecontroleerde bestand op vers, compatibel papier.


